علیرضا بازارگان

مکانی برای جمع آوری نوشتارهای پراکنده

علیرضا بازارگان

مکانی برای جمع آوری نوشتارهای پراکنده

نوشتارهایم پراکنده شده بود، بدین جهت، بر آن شدم که مکانی برای گردآوری آن چه لازم به حفظ می دانم درست کنم.

۴ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «اسلام» ثبت شده است

تصورات ما انسان ها پیرامونِ خیر و شر، بسیار محدود و وابسته با مشاهداتِ اندک خودمان است. داستانِ زیر با لطافت موضوع را یادآوری می کند. باید دِل را به خدا سپرد و طلبِ خیر کرد. در غیرِ این صورت، حتی اتفاقاتی که ظاهرا بسیار نیکو هستند، می توانند در اصل دام باشند.

به قول حضرتِ مولانا "صد هزاران دام و دانه است ای خدا / ما چون مرغانِ حریصِ بی‌نوا".

آیه ی 216 سوره ی بقره می فرماید «...چه بسا چیزی را خوش ‍ نداشته باشید، حال آنکه خیر شما در آن است. و یا چیزی را دوست داشته باشید، حال آنکه شر شما در آن است. و خدا می‏داند، و شما نمی‏دانید.»



مردی عابد هر روز برای به جا آوردنِ نماز صبح، به مسجد می رفت. روزی لباس پوشید و راهی مسجد شد. در راه مسجد، در یک گودالِ گل آلود به زمین خورد و لباسهایش کثیف شد. بلند شد، و به خانه بازگشت تا لباس تمیز به تن کند. پس از پوشیدنِ لباس تمیز دوباره زیرِ لب ذکری گفت و راهی مسجد شد. از قضا، مجددا در همان گودال به زمین خورد. او دوباره به خانه برگشت و پس از عوض کردنِ لباس با اراده ی قوی و نیت پاک به سوی مسجد بازگشت.

این بار، مردی که چراغی در دست داشت در کوچه به او پیوست و گفت: "من دیدم شما در راه به مسجد دو بار به زمین افتادید، از این رو چراغ آوردم تا بتوانم راهتان را روشن کنم"

عابد از او تشکر کرد و به طرف مسجد روانه شدند. هنگام رسیدن به مسجد، مرد عابد داخل شد ولی مردِ چراغ به دست داخل نیامد. عابد او را به داخل دعوت کرد ولی مرد انکار کرد. عابد دلیل را جویا شد.

مرد گفت: "من اهریمن هستم. شما را در راه مسجد دیدم و این من بودم که باعث زمین خوردن شما شدم. وقتی شما به خانه رفتید، خودتان را تمیز کردید و به راه مسجد برگشتید، خدا همه گناهان شما را بخشید. من برای بار دوم باعث زمین خوردن شما شدم ولیکن دوباره به راه مسجد برگشتید. به خاطر آن نیت پاک، خدا همه گناهان افراد خانواده ات را بخشید. من ترسیدم اگر باری دیگر زمین بخوری و به سمت مسجد بازگردی خدا گناهان تمام افراد دهکده ببخشید. از این رو سالم رسیدن شما به مسجد را تضمین کردم."


منبع: نامشخص

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ آبان ۹۲ ، ۱۶:۱۷
علیرضا بازارگان

در مهرماه سال 1388 سفری به جنوب اروپا داشتم. در آن سفر که با رانندگی از محل زندگی ام در فرانسه شروع شد و طی آن به بارسلون (اسپانیا) هم رفتیم مشاهدات جالبی داشتم. یکی از این مشاهدات، وجود علامت های پوشش اجباری برای ورود به کاتدرال (کلیسا) مرکزی شهر بارسلون بود.

بعد از دیدنِ آن علامت، مطلبی نوشتم که به همراه عکس هایی که انداخته بودم منتشر کردم:

"دم در ورودی کلیسای اصلی شهر بارسلون یه علامت زده بودن که خیلی قابل توجه بود. علامت یه آقا و خانومی بود که لباسشون تنگ و کوتاه بود و به قول خودمون در معیارهای اروپایی حجاب رو رعایت نکرده بودن. و بعد علامت معین کرده بود که کسایی که "حجاب" رو رعایت نکردن حق ورود به کلیسا رو ندارن.

سال ها پیش خانوم های اروپایی بدون روسری وارد کلیسا نمی شدن. الان کلیسا یه قدم عقب نشینی کرده. ولی جالبه که هنوز اصل موضوع -یعنی نپذیرفتن افراد بدحجاب- باقیه."

در ادامه نوشتم که فکر می کنم در آینده کلیسا از این موضع خودش عقب نشینی خواهد کرد، و اسلام را تمجید کردم که هنوز عقب نشینی نکرده است.

یکی از همدانشگاهیان دوران کارشناسی به نام خانم ملکوتی راد هم لطف کرد و یک عکس مشابه از ورودی واتیکان (کلیسای سنت پیتر) برایم ارسال کرد. آن عکس نیز نشان دهنده ی محدودیت های پوششی برای ورود به واتیکان است. 

این عکس ها در اینترنت به کرات بازنشر شدند (البته متاسفانه بعضی تارنماهای بی اخلاق عکس ها را به نام خود چاپ کردند و حتی وقیحانه آرم خبرگزاری خود را بر آن ها زدند). چند نمونه از انعکاس این عکس ها در خبرگزاری های مختلف عبارتند از پایگاه خبری شیعه آنلاین (لینک)، تارنمای گنجینه (لینک)، الوعد الصادق (لینک)، سه نقطه (لینک)، وجود (لینک)، سه نسل (لینک)، واضح (لینک)، تبیان (لینک)، پایگاه خبری تحلیلی صراط (لینک)، و تکناز (لینک).


عکس های مذکور:

۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ آبان ۹۲ ، ۱۱:۴۹
علیرضا بازارگان

در نهم مهرماه سال گذشته (91) مطلبی به نام "مدینه شهر بی دفاع" نوشتم که برای خودم بسیار مهم و تکان دهنده بود. گرچه این مطلب فقط در یکی دو سایت مانند خبرگزاری الف (لینک) واضح (لینک) و 30a30 (لینک) بازنشر شد، ولی به نظرم ارزشش را داشت بیش از این ها منتشر شود تا به گوش عده ی بیشتری برسد. امروز که عید سعید قربان است، بازنشر آن در این مکان مناسب به نظر می رسد:



در بیست سال اخیر، حدود نود و پنج درصد (۹۵%) ساختمان های قدیمی مکه و مدینه تخریب شده اند. ساختمان هایی که بیش از هزار سال ایستاده بوده -و بسیاری از آن ها دریچه هایی به تاریخ و شرایط رشد و نمو سال های ابتدایی اسلام بودند- با خاک یکسان شده و به جای آن ها هتل ها، مراکز خرید و ساختمان های مدرن بنا شده اند.

خانه ای که پیامبر در آن به دنیا آمد، بعد از نابودی به یک کتابخانه تبدیل شده است.خانه ای که در آن حضرت خدیجه زندگی می کرد، اکنون دستشویی عمومی است.

از هفت مسجدی که پس از پیروزی مسلمانان در نبرد خندق ساخته شده است، فقط دو عدد باقی مانده است. امسال نیز پس از موسم حج و خروج حجاج از عربستان، مسجدی که در آن حضرت محمد (ص) اولین نماز عید را خواند در لیست ساختمان هایی است که خراب خواهد شد.

در کشورهای دیگر دنیا آثار باستانی و تاریخی از با ارزش ترین سرمایه های یک ملت به حساب می آیند. در بیست سال اخیر -یعنی در دوره ای که اکثر تاریخ اسلام در مکه و مدینه به دست وهابی نابود شده است- دو هزار ساختمان تاریخی در لندن نجات داده شده اند {۱}. در بوئنوس آیرس آرژانتین هر ساختمانی بیش از هفتاد سال سن داشته باشد از تخریب در امان است {۲}. حتی کشورهای آفریقایی هم در صدد حفظ تاریخ خود هستند {۳}.

ساختمان ها تاریخی و بافت شهرهای قدیمی دریچه ای به سوی درک هویت تاریخی یک ملت است. یکی از برتری های بسیار مهم تاریخی اسلام نسبت به دیگر آیین ها وجود آثار باستانی و تاریخی از سالیان نخست پیدایش و گسترش دین است. دین های دیگر به ندرت می توانند به یک ساختمان به عنوان بنایی اشاره کنند که از روزهای ابتدایی دینشان وجود داشته است. قدیمی کلیسا در دنیا که به طرز شگفت آوری از آن نگهداری می شود بیش از دویست سال پس از مسیح ساخته شده است. حضرت مسیح حتی از قاره ای که این کلیسا در آن ساخته شده است عبور نکرده است، ولی مسیحیان به خوبی درک می کنند این گونه بناها به سان اثر انگشت دین آن هاست. این در حالی است که آل سعود در حال تخریب ساختمان هایی هستند که با گوشت و پوست تاریخ اسلام تنیده است مهمترین اتفاقات زندگی پیامبر عزیز در آن ها اتفاق افتاده است. اقدامات خاندان سعود شاید چیزی کمتر از اقدامات اسرائیل در تخریت تعمدی آثار باستانی مسلمانان نداشته باشد {۴}.

اینکه مسلمانان جهان ریشه کن شدن آثار باستانی دین خود را نادیده می گیرند حیرت آور است. مسئولین وهابی عربستان تیشه به ریشه ی تاریخ اسلام می زنند و مسلمانان در سکوت نظاره گرند. آیا این گناه بزرگی نیست؟

این فاجعه یک اختلاف شیعه و سنی نیست. آل سعود به مرقد ابوبکر و عمر و عمثان هم رحم نکرده است. این واقعه، یک نبرد همه جانبه علیه تاریخ است. گویی برای مسئولین عربستان هیچ تفاوتی نمی کند اگر بنایی از روزهای آغازین اسلام برای مشاهده ی آیندگان وجود نداشته باشد. ساختمان هایی که هر خشت از آن ها عزیزترین لحظات تاریخ بشریت را در خود جای داده اند، به آسانی در هم کوبیده می شوند.

تخریب بناهای بودایی توسط طالبان در زمانی نه چندان دور به سراسر دنیا مخابره شد و فریاد خشم دنیا را در آورد. حال که سال هاست بولدزرهای مکه در حال فعالیت اند و خانه ای که در آن پیامبر وحی را دریافت کرد نیز نابود شده است، آیا کسی هست که برایش مهم باشد؟ {۵}{۶}

۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ مهر ۹۲ ، ۰۶:۲۱
علیرضا بازارگان

آیاتی چند از سوره ی بقره که درخورِ تفکر است:


و چون به آنان گفته شود در زمین فساد مکنید مى‏گویند ما خود اصلاحگریم (11)

بهوش باشید که آنان فسادگرانند لیکن نمى‏فهمند (12) 

و چون به آنان گفته شود همان گونه که مردم ایمان آوردند شما هم ایمان بیاورید مى‏گویند آیا همان گونه که کم خردان ایمان آورده‏اند ایمان بیاوریم؟ هشدار که آنان همان کم‏خردانند ولى نمى‏دانند (13)  

و چون با کسانى که ایمان آورده‏اند برخورد کنند مى‏گویند ایمان آوردیم و چون با شیطانهاى خود خلوت کنند مى‏گویند در حقیقت ما با شماییم ما فقط [آنان را] ریشخند مى‏کنیم (14)

خدا [است که] ریشخندشان مى‏کند و آنان را در طغیانشان فرو مى‏گذارد تا سرگردان شوند (15)

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۰ مهر ۹۲ ، ۰۸:۵۳
علیرضا بازارگان